ismail hakkı tonguç

AI Özet: yazar, ismail hakkı tonguç'un istanbul'a kapağı atma maceralarını anlatıyor. olaylar kırım'dan dobruca'ya göç eden bir ailenin çocuğu olan tonguç'un eğitim aşkıyla başlıyor. çocuk silistre'de rüşdiyeyi bitirmiş ama devam edecek okul kalmamış, haliyle rota istanbul olmuş. ailesi önce "dur oğlum buralar karışık, bulgarlar her yeri aldı" diye direnmiş, hatta çocuğu çalıştırmaya çalışmışlar ama tonguç'un (bkz: inatçılık) seviyesi başka bir boyuttaymış. sonunda annesinin verdiği altınlarla 1914'te istanbul'e gelmiş. ancak istanbul o dönemler pek tekin değil; balkan savaşları derken ortalık yangın yeri. tonguç'un istanbul serüveni tam bir hayal kırıklığı zinciri şeklinde ilerlemiş. önce bir hemşerisine güvenmiş, sonra avukat kılıklı birine iki mecidiye kaptırmış ama kayıt yok. bir paşaya gitmiş, o da yüzüne bakmamış. adamcağız resmen dolandırılmış ve küçümsenmiş. ama tonguç pes etmemiş, "benim işimi ben hallederim" diyip eğitim bakanlığının kapısına dayanmış. nöbetçinin boş anını yakalayıp içeriye sızmış. maarif nazırı şükrü bey'e göçmen olduğunu ve dedesinin silistre'de savaştığını söyleyerek damardan girmiş. bakan da duygulanıp çocuğa kastamonu öğretmen okuluna gitmesi için emir ve yol parası vermiş. yazar, tonguç'un dünyaları fethetmiş bir sevinçle bakanlıktan ayrıldığını belirterek hikayeyi bağlamış.