ingiltere

AI Özet: yazar, 1914-1918 yılları arasında ingiliz ordusunun kendi askerlerinden 306'sını şafak vakti idam ettiğini anlatıyor. bu askerlerin firar ve korkaklık gibi suçlamalarla gözleri bağlı ve kazığa bağlanmış halde, kendi alaylarından askerler tarafından kurşuna dizildiğini belirtiyor. yazar, bu kişilerin çoğunun aslında vatanseverlikten gönüllü olan ve batı cephesindeki korkunç koşullara dayanamayan siviller olduğunu vurguluyor. batı cephesinin geleneksel bir savaş alanı olmadığını, yıllarca süren topçu bombardımanı, fareli siperler, kitlesel ölümler ve sürekli saldırı beklentisiyle dolu olduğunu açıklıyor. askerlerin arkadaşlarının gözleri önünde yok olduğunu, aylarca doğru düzgün uyuyamadıklarını, titreme, felç, körlük ve psikolojik çöküntü yaşadıklarını belirtiyor. ordunun bu duruma "savaş travması" dediğini, ancak cepheye dönemeyen askerleri bazen "korkaklıkla" suçladığını ekliyor. duruşmaların kısa ve adaletsiz olduğunu, birçok askerin savunmasız olduğunu veya haklarından habersiz olduğunu, hatta bazılarının aynı gün yargılanıp idam edildiğini söylüyor. aynı rahatsızlıklardan muzdarip subaylara nevrasteni teşhisi konulup tıbbi izin verilirken, erlerin vurulabildiğini, bunun savaş travmasının ele alınışındaki sınıf farkını açıkça gösterdiğini belirtiyor. yazar, hükümeti harekete geçmeye zorlayan olayın, 1916'da korkaklıktan idam edilen 25 yaşındaki er harry farr'ın davası olduğunu anlatıyor. farr'ın savaş travması nedeniyle hastaneye kaldırılıp tekrar cepheye gönderildiğini, ancak tekrar fenalaştığını belirtiyor. kızı gertrude'ün babasının korkak olmadığını savunarak savunma bakanlığı'na karşı hukuki mücadele başlattığını ve ağustos 2006'da, gertrude 93 yaşındayken, savunma bakanı des browne'ın 306 adamın tamamı için genel af ilan ettiğini söylüyor. cinayet ve isyan suçlarından hüküm giyen diğer kırk kişinin af kapsamı dışında bırakıldığını, affın 2006 silahlı kuvvetler yasası uyarınca ertesi yıl yasal olarak yürürlüğe girdiğini ekliyor. af kararlarının tartışmasız olmadığını, browne'ın açıklamasında, affın o dönemin usul ve yargılarına şüphe düşürmediği ve orijinal cezaları iptal etmediği uyarısının yer aldığını belirtiyor. af ile değişenin, bu kişilerin artık savaş kurbanı olarak tanınacak olması olduğunu söylüyor. staffordshire'daki ulusal anıt ağaçlığı'nda bulunan "şafak vaktinde kurşuna dizilme anıtı"nın, af kararları verildiğinde zaten beş yıldır ayakta olduğunu anlatıyor. 2001'de açılan anıtın, gözleri bağlı ve kazığa bağlanmış genç bir askeri tasvir ettiğini, figürün askere yazılırken yaşını yanlış beyan eden ve firar suçundan kurşuna dizildiğinde on yedi yaşında olan er herbert burden'dan esinlenerek yapıldığını belirtiyor. merkezdeki figürün etrafında, her bir idam edilen askerin adının yazılı olduğu ayrı ayrı tahta kazıkların yarım daire şeklinde düzenlendiğini ve etkinin kasıtlı olarak ezici olduğunu ekliyor. birçok aile için bu anıtın önemli olduğunu vurguluyor.