japonya

AI Özet: yazar, japonların iletişimdeki o gizemli ve ince detaylarını anlatıyor. mevzu sadece konuşmak değil, ortamın havasını okumak yani kuuki wo yomu meselesiymiş. çocuk yaştan itibaren bunu öğreniyorlarmış; yoksa (bkz: ky) olup sosyal olarak dışlanma riskin varmış, yani ortamın ruhunu yakalayamazsan geçmiş olsun. ayrıca omotenashi denilen bir misafirperverlik olayları var ki, karşıdaki daha ağzını açmadan ihtiyacını çözmekten ibaret. adamlar resmen zihin okuyor. bir de ichigo ichie diye bir felsefeleri var, her anın eşsiz olduğunu ve bir daha asla aynı şekilde yaşanmayacağını savunuyorlar. yazar bunu restoranlardaki joren-san yani müdavim ilişkisi üzerinden örneklendirmiş. işletme sahibi senin ne sevdiğini, ne zaman geldiğini ezberliyor. öyle ki, siparişindeki ufak bir değişiklikten bile hayatında bir şeylerin değiştiğini anlayan teyzeler var. kısacası japonya'da sessizlik aslında çok şey anlatıyormuş.