scott pilgrim

AI Özet: yazar, bryan lee o'malley'in 2004-2010 yılları arasında yazdığı altı ciltlik "scott pilgrim" adlı çizgi roman serisini eğlenceli ve indie bir gençlik hikayesi olarak tanımlıyor. serinin goodreads notunun 501 bin kişi tarafından 4.26 olarak oylanmasının popülerliğini gösterdiğini belirtiyor. çizimlerinin ve içeriğinin çok hafif, doğal ve akıcı olduğunu, aynı zamanda komik ve zekice yazılmış bir gençlik serisi olduğunu vurguluyor. "slice of life" tarzı günlük olayları, bilgisayar oyunu ve manga dünyası fantastikleriyle harmanlamasının seriyi başarılı kıldığını ifade ediyor. yazar, orijinal siyah-beyaz versiyondan renkli versiyona geçiş yaptığını ve renkli versiyonun çizgi romandan aldığı zevki dörde katladığını belirtiyor. siyah-beyaz versiyonda karakterleri karıştırma sorunu yaşadığını, renkli versiyonla bu sorunun ortadan kalktığını ekliyor. yazar, filminden zerre zevk almadığını ancak çizgi romanına bayıldığını dile getiriyor. çizgi romandaki arkadaş muhabbetlerinin behzat ç.'deki gibi doğal ve sıradan olduğunu, bar, arkadaş odası, halk otobüsü gibi çeşitli mekanlarda geçen bu konuşmaların hayattan gerçek kesitler sunduğunu söylüyor. karakterlerin gerçek hayattaki gibi vasat işlerde çalıştığını ve boş zamanlarında bir araya geldiğini anlatıyor. filmin ise bu günlük yaşam muhabbetlerini tamamen atladığını, sadece "yedi şeytani eski sevgiliyle dövüş" sahnelerine odaklandığını ve bunun bir süre sonra sıkıcı hale geldiğini belirtiyor. filmin, çizgi romanın ruhunu yansıtamadığını, "neyleyim harun-akbabuş-hayalet ortamı olmayan polisiye behzat ç'yi?" durumunu yarattığını ifade ediyor. altı cildi tek filme sığdırmanın zor bir görev olduğunu ve bunun filmin temposunu çok problemli hale getirdiğini düşünüyor. çizgi romanda bir-bir buçuk yılda sindirile sindirile gelişen olayların filmde bir haftalık bir zaman dilimine sıkıştırıldığını ve at koştururcasına bir hızın mevcut olduğunu dile getiriyor. en önemlisi, yönetmenin orijinal esere çoğu sahnede sadık kalsa da, çizgi romandaki karakterlerin sevimliliğini hiç veremediğini belirtiyor. çizgi romanın damağında güzel bir tat bıraktığını ancak filmi tekrar izlediğinde bu harala gürele tempolu eksik versiyonda karakterlere karşı duyduğu güzel hislerin yok olduğunu söylüyor. filmdeki ramona'yı aşırı cool olmaya çalışan, kasıntı bir tip olarak eleştiriyor ve çizgi romandaki organik halinden uzaklaştığını belirtiyor. aynı eleştiriyi kitapta tatlı olduğu vurgulanan kim karakterinin filmdeki soğuk yorumu için de yapıyor. kısaca, yönetmen edgar wright'ın sahne sahne bakıldığında orijinal esere sadık kaldığını ve birçok kısmı başarıyla çektiğini ancak çizgi romanın o güzel ruhunu filme hiç yansıtamadığını belirtiyor. filmin son çeyreğindeki hikaye değişikliklerinin kendisini o kadar rahatsız etmediğini de ekliyor.