teknoloji

AI Özet: yazar, en basit haliyle insanın bir hisler yumağı olduğunu, hisler çıkarıldığında geriye sadece son kullanma tarihi olan bir et-kemik yığını kaldığını belirtiyor. görmek, duymak, algılamak, gülmek, sevmek, yapmak veya yapamamak gibi eylemlerin insan türünün hikayesi olduğunu söylüyor. kiminin evinde hiç kullanmadığı havuzu varken, kiminin en büyük hayalinin bir ev olduğunu, kimilerinin sevdiklerini kaybettiği için derin bir yas tuttuğunu, kimilerinin ise hayatta olan yakınlarıyla etkileşimden kaçındığını dile getiriyor. yazara göre yaşam, somut olarak sahip olunanlardan çok, o şeylere karşı hissedilenlerle ilgili. süresi kısıtlı olsa da hayatın sürprizler, tesadüfler, yolculuklar, anılar, dostlar ve aşklarla eğlenceli olduğunu ekliyor. yazar, sevilen bir şarkıya radyoda denk gelmenin, takımın maçı için bilet kuyruğunda sabahlamanın, başka bir şehirde sevilen biriyle karşılaşmanın, daha önce hiç yapmadığı bir şeyi becermenin, olaylar karşısında kendine özgü bir akıl yürütmenin, el ve zihinsel becerilerle diğerlerinden ayrılmanın, bilişsel kapasite oranında analitik tecrübeler edinmenin önemine vurgu yapıyor. hiçbir kaynaktan etkilenmeyen benzersiz tavırların ve kişisel edinimlerle örülen kendiliğin değerini belirtiyor. fotoğrafçıdan alınan filmlerin heyecanını, şans eseri güzel çıkan fotoğrafların verdiği hissi bambaşka olarak tanımlıyor ve bu hislerin parayla ya da inovatif tekniklerle ne kadar sürede üretilebileceğini sorguluyor. ancak yazar, bu hikayenin bittiğini söylüyor. artık biletlerin tek tuşla alındığını, müziğin uygulamadan açıldığını, fotoğrafların beğenene kadar detaylıca çekildiğini, bir şeyler yapmadan önce yüzlerce belge okunduğunu, yani kısaca yapılmışın tekrarlandığını ve söyleneni yaptığımızı ifade ediyor. fotoğrafların artık hep mükemmel olduğunu, güneş olmasa bile efektlerle tasarlandığını belirtiyor. eskiden 10 yılda sıkılmadığı şarkılardan şimdi 10 günde sıkıldığını ama olsun, sonuçta tek tuşla sıkıldığını ironik bir dille dile getiriyor. kimsenin yaptığı pizzanın heyecanlandırmadığını, ikamesinin 30 dakikada kapıda olduğunu ekliyor. mantı açabilen biriyle markete gidebilen biri arasında en ufak bir beceri farkı kalmadığını söylüyor. yazara göre teknoloji, yaşamdaki tek amacı "hissetmek" olan insan türünden hislerini aldı. henüz dijital ortamda olan bu durumun, bir süre sonra bedenselliğe ulaşması durumunda talebin sınırsız olacağını öngörüyor. birinin yerine işe gitmek, araba kullanmak, hatta seks yapmak, huzurlu hissetmek, mutlu olmak gibi şeylerin uğraştırmadan yapılmasının istenebileceğini belirtiyor. insanlık tarih boyunca kendini gerçekleştirmek için yaşarken, bugün artık bunu odasından, kendilikten çok uzakta yaptığını ifade ediyor. çok mu özgür, çok mu yalnız olduğunu bilmediğini ancak halil cibran'ın da dediği gibi "kaplumbağaların yol hikayeleri, tavşanlarınkinden çoktur" sözünü hatırlatıyor. hayatın tam da o yolda yaşananlar olduğunu ve ışınlanmanın kulağa havalı gelse de aslında sadece yaşamamak anlamına geldiğini vurguluyor.