mein jahr in der niemandsbucht

AI Özet: yazar, peter handke'nin 1994'te çıkan "mein jahr in der niemandsbucht" romanını ele alıyor. türkçeye "hiçkimse koyu'nda bir yıl" adıyla çevrilen bu kitapta (aylak adam yayınları, çeviren: ayşe selen), handke'nin kendinden, yazarlığından, bitmiş veya bitmemiş eserlerinden, diğer sanatçıların işlerinden, coğrafyalardan ve doğadan birçok şeyi harmanladığı uzun bir metin olduğunu belirtiyor. yazara göre handke, önceki kitaplarında kendisi olan kahramanın bu sefer sadece bir figür olarak kalmasını istiyor. böylece yaşamda kendisine biçilen izleyici rolünü kitapta da sürdürüyor. gerçeğe yaklaşmak için başkalarının hikayelerini anlattığını, ancak izlemenin de bir nevi müdahale ve etki etme eylemi olup olmadığını sorguladığını söylüyor. yazar da izlemenin etkileri açısından önemli bir eylem olduğunu, gözlemci etkisinin duygu, düşünce, hayat ve hikayeleri şekillendiren güçlü bir faktör sayılabileceğini düşünüyor. handke'nin önceki eserlerindeki uyumsuzluk ve aidiyetsizlik hissinin bu kitapta da devam ettiğini vurguluyor. yazar, handke'nin şu sözlerine yer veriyor: yaşamda başrol oynamayı çok istemesine rağmen bunu başaramadığını, ancak her seferinde başaracağına inandığını, okul takımında oyun kurucu, öğrenci toplantılarında konuşmacı, ağır ceza mahkemesinde avukat, yurt dışında en yüksek makama karşı sorumlu diplomat, sevgili, hayran olunan erkek, koca, baba, inşaat sahibi, bahçıvan, üzüm bağı sahibi gibi rollerde denediğini anlatıyor. doyurucu bir başlangıçtan sonra hepsinde de kısa sürede rolü bıraktığını, kahraman ya da fail olarak ilk eylem sarhoşluğu geçtikten sonra hileye başvurduğunu belirtiyor. bütün bir yaşamı kapsaması düşüncesiyle başladığı oyunu kestiğini, toplum yaşamında başrol oynamak için fazla inatçı olduğunu, günlük alışverişlerde ise kahraman olarak herkes için tehlike oluşturduğunu ifade ediyor. geçmişinde fail olarak yaptıklarına baktığında harabeye dönmüş bir ev, sefil olmuş küçük bir arazi, ihanete uğramış bir yürek, hatta bir kurban gördüğünü söylüyor. kendisini başkalarından tecrit etmesini sağlayan yazma sırasında ve kitaplarının kahramanı olarak ise farklı davrandığını, en azından devamlılığı olduğunu ve eninde sonunda yalnızca kendisi için bir tehlike oluşturduğunu, bu arada en içten saygıyı genellikle kendi ölçütlerinin gördüğünü aktarıyor. handke'nin tüm yaşamı boyunca dünyanın yaklaşılmazlığı, dokunulmazlığı ve ulaşılmazlığı, kendisinin dünya tarafından dışlanmışlığının en acı verici şekilde kendisini sıkıştırdığını, bunun ana sorunu olduğunu belirtiyor. ait olmak, paylaşmak, katkıda bulunmanın o kadar ender olduğunu ki, her seferinde kendisi için önemli bir an niteliği taşıdığını ve aktarılmaya değer olduğunu söylüyor. dünyanın, barışçıl, huzurlu dünyanın her seferinde dünya oluşunun, hem doğanın hem de uygarlığın kıvrılıp şekillenerek yayılması, renk kazanması, sadece bir olay olmakla kalmayıp aynı zamanda bilgilenme anı olma niteliği taşıdığını da ekliyor.