ümit özdağ

AI Özet: yazar, 2 nisan 2026'daki birleşme çağrısı başlığındaki (bkz: #182899452) yazısında siyasi mühendislik ve çağrının şantaj yönünü detaylıca anlattığını belirtiyor. ancak o yazıda eksik kalan bir şey olduğunu, bunun da siyaseten etkisini yitirmiş bir kişinin ardında bıraktığı "dijital sürü" olduğunu söylüyor. bu kişiye destek verenleri "kanziler" olarak adlandırıyor ve türk siyasetinin son birkaç yılına damgasını vuran en üzücü ve komik sosyolojik vakanın aslında bu grubun kendisi olduğunu düşünüyor. yazara göre, kendilerini "uyanmış nesil" sanan bu kişiler, soğuk savaş döneminden kalma bir düşünce yapısına sahip birinin en kolay piyonları olmaktan başka bir işlev görmemiş birkaç bin klavye militanı. bu gençlerin en büyük trajedisi, zekalarına duydukları sarsılmaz inançmış. twitter'da "atatürkçü" biyografisiyle dolaşan, her tweete "uyan artık bu ülke elden gidiyor" yazan, profilinde kurt emojisi ve türk bayrağı olan bu hesapların arkasındaki insanlar kendilerini gerçekten çok zeki sanıyorlarmış. sistemi çözdüklerini, iktidarın da muhalefetin de oyununu gördüklerini düşünüyorlarmış. "koyun sürüsünden" farklı olduklarına inanıyorlar, hiçbir siyasi partinin yalanlarına kanmadıklarını ve kendilerini özgürleştiren üçüncü bir yol bulduklarını iddia ediyorlarmış. işte tam da bu "uyanıklık" hissi ve "ben kandırılamam" kibrinin onları tarihin en kolay kandırılan kitlelerinden biri haline getirdiğini belirtiyor yazar. çünkü bir insanı kandırmanın en etkili yolunun ona "sen kandırılamazsın" hissini vermek olduğunu söylüyor. bu kişi de bunu parlak bir ambalajla yapmış. ve bu kişiler, ambalajın üzerindeki atatürk silüeti kendilerine yettiği için ambalajı açıp içine bakmamışlar. yazar, ambalajın içinde ne olduğunu daha önce de yazdığını ama bu kitlenin tekrara olan bağışıklığı ("biz ulusalcılar gibi laik değiliz") nedeniyle tekrarlamak gerektiğini söylüyor. ambalajın içinde atatürkçülük, laiklik veya cumhuriyet aydınlanması olmadığını; aksine, bir düşünce adamının fikirleri, türk-islam sentezi, zorunlu din dersini savunan bir kişi ve "islam'ı başat unsur olarak görürüz" yazan bir kalem olduğunu belirtiyor. ülkü ocaklarının koridorlarından süzülmüş, bir siyasi partinin arka bahçesinde yetişmiş, bir liderin masasından kovulunca "muhalif" kesilmiş bir kariyer milliyetçisi olduğunu ifade ediyor. ve bu gençlerin, bu adama "atatürkçülüğün son kalesi" dediklerini söylüyor. neden mi? çünkü kişi göçmenlere karşı çıkıyormuş. bu kadar basit ve acınası olduğunu belirtiyor. göçmen meselesinin haklı bir öfke, haklı bir toplumsal tepki ve gerçek bir sorun olduğunu kabul ediyor. ancak doğru bir tespiti yanlış bir kişinin eline verirseniz o doğrunun sizin elinizde silaha dönüşmeyeceğini, aksine, o kişinin elinde sizi vuracak mermiye dönüşeceğini vurguluyor. türkiye'deki burjuvazinin ucuz işçi programının oluşturduğu öfkeyi burjuvaziden çekip sadece göçmenlere taşıyarak o burjuvaziye güzelce hizmet ettiklerini ekliyor (bkz: sinan oğan'ın ikinci turda bir siyasi figürü desteklemesi). yazar, şimdi "kanzi" denen kitlenin son birkaç yılını bir film şeridi gibi geri saralım diyor ve 2023'e kadar olan sürece değineceğini ima ediyor.