ekşi itiraf

AI Özet: yazar, 2006 yılında üniversite öğrencisiyken, istanbul'dan akdeniz'de bir yere gittiğini ve davraz'ı andığını anlatıyor. o dönemde iddiaya sarmış, babacan ve dürüst bir arkadaşının borç batağına düştüğünü belirtiyor. arkadaşının ya borcu ödeyeceğini ya da zor durumda kalacağını söylemesi üzerine, yazarın annesinden gizli biriktirdiği parayla arkadaşının borcunu kapattığını ifade ediyor. bu durumun kendisini ayın 25 günü parasız bıraktığını, ilk hafta yemek biletiyle idare ettiğini, sonrasında ise açlıkla mücadele ettiğini dile getiriyor. açlığın insanı gururundan ettiğini ve her şeyi yapabileceğini vurguluyor. sonrasında en küçük amcasını aradığını ve durumu utana sıkıla anlattığını belirtiyor. amcasının "salak, ben niye varım? git atm'ye." diyerek sorgusuz sualsiz yardım ettiğini ve bu parayla iki ay geçindiğini, ailesinin gönderdiği paraya bile dokunmadığını aktarıyor. amcasının 2024'te vefat edene kadar bu durumu kimseye tek kelime etmediğini de ekliyor. bugün en küçük kuzeninin kendisini arayarak sıkıştığını ve annesine veya abisine söyleyemediğini belirterek destek istediğini anlatıyor. yazar, bu durumun kendisini çok duygulandırdığını ve hayatında ilk defa bu kadar ağlayası geldiğini ifade ediyor. kuzenine "lan tabii... ıban at. benden istemeyeceksin de kimden isteyeceksin?" diyerek istediğinden fazlasını gönderdiğini belirtiyor. o an sadece kuzenine para göndermediğini, amcası gibi olduğunu anladığını dile getiriyor. amcasına her şey için teşekkür ediyor, borcunu ödeyemese de devrettiğini söylüyor ve mekanının cennet olmasını dileyerek babasına selam söylemesini istiyor. (bkz: vefa borcu) (bkz: dayanışma)