türkan şoray

AI Özet: yazar, türkan şoray'ın oyunculuğunun tartışılabilir olduğunu ama sinemaya olan tutkusunun ve emeğinin tartışılmaz olduğunu belirtiyor. sektörde tesadüfen yer almasına rağmen işini, seyirci ilgisini ve farklı rolleri canlandırmayı sevdiğini söylüyor. yazar, şoray'ın utangaç ve nahif kişiliğine rağmen kamera karşısında nasıl bambaşka birine dönüştüğüne hayret ettiğini ifade ediyor. 200'den fazla filmde rol aldığını ve kariyerinin ilk 19 yılında dublajla oynadığı için eleştirildiğini dile getiriyor. bu durumun oyuncuların bilinçli tercihi olmadığını, yapımcıların senede çok sayıda film çekildiği için seslendirmeye vakit ayırmak istemediğini belirtiyor. ayrıca jeyan mahfi tözüm gibi usta dublaj sanatçılarının birçok oyuncuyu seslendirmesiyle herkesin sesinin aynıymış gibi algılanmasından oyuncuların memnun olmadığını ekliyor. yazar, dublaj sanatçılarının önemini vurgulasa da keşke sesli çekim yapılabilseydi diye düşünüyor. şoray'ın "mine", "hayallerim aşkım ve sen", "soğuktu ve yağmur çiseliyordu" gibi olgunluk dönemi filmlerinde ve "ikinci bahar" dizisinde kendi sesini kullanarak başarılı performanslar sergilediğini belirtiyor. "tatlı hayat" dizisindeki performansını ise hatalı bir cast seçimine bağlıyor. haluk bilginer ve asuman dabak gibi tiyatro kökenli oyuncuların karşısında şoray'ın zorlanmasının doğal olduğunu, sesli çekime yeni alışan bir oyuncuyu hızlı tempolu bir sitcom'a koymanın bu sonucu doğurduğunu ifade ediyor. hatta aynı dizide çolpan ilhan'ın bile tempoya ayak uydurmakta zorlandığını ekliyor. yazar, dönemin şartlarının farkında olunması gerektiğini, işlerini kolaylaştıran birçok unsur olsa da şoray'ın ve diğer kıymetli isimlerin emeklerinin göz ardı edilmemesi gerektiğini vurguluyor. türkan şoray'ın gerçek bir sinema aşığı ve türk sineması için çok değerli bir ikon olduğunu belirtiyor.