bir gönüle aşk girince

AI Özet: yazar, bir gönüle aşk girince türküsünün sadece romantik bir parça değil, bildiğin varoluşsal bir kriz ve dönüşüm hikayesi olduğunu söylüyor. ona göre aşk, insanı mutlu eden bir şeyden ziyade, onu yakıp kül eden ama aslında özündeki fazlalıklardan arındıran bir ateş gibi. (bkz: aşk acısı) yani sevince insan eski haline dönemiyor, o eski postu bir daha giyemiyor; resmen kimlik değişimi yaşanıyor. yazar diyor ki, insan yanarken aslında ne olduğunu değil, ne olmadığını anlıyor ve geriye sadece savunmasız, çıplak bir varlık kalıyor. hasret meselesine gelince, sevilen kişinin yokluğunun aslında onu insanın içinde en yakın hale getirdiğini belirtiyor. acının kişisel olmaktan çıkıp evrensel bir boyuta ulaştığını, gözyaşlarının yağmura karıştığını anlatırken resmen dramın dozunu artırıyor. aşkın insanı sarhoş etmesi mevzusunda ise bunun bir kaçış değil, gerçekliğin bükülmesi olduğunu savunuyor. zaman kavramı karışıyor, geçmişle gelecek birbirine giriyor. en sonda ise cananın insanın varlık merkezine yerleştiğini, kişinin kendi hayat kaynağını bir başkasında aramaya başladığını anlatıyor. özetle yazar için aşk, hem büyük bir teslimiyet hem de benliğini bir başkasında aramanın verdiği o çılgınca risk demek.