star wars

AI Özet: yazar diyor ki biz yıllarca george lucas'ın bize lazerli silahlar ve konuşan robotlarla süslenmiş bir uzay westerni izlettiğini sanmışız ama mevzu aslında çok daha derinmiş. arkadaş pazar günü kanepede yayılmışken bir anda aydınlanmış ve star wars'un aslında zerdüştlük, gnostisizm ve hinduizm gibi ezoterik öğretilerin uzay gemilerine doldurulmuş hali olduğunu fark etmiş. (bkz: karanlık aydınlanma) özellikle padme amidala karakteri üzerinden bir analiz kasıyor; kadının isminin hinduizmdeki nilüfer çiçeği ve saflık sembolüyle örtüştüğünü, çürümüş bir bürokrasi içinde tertemiz bir ışık gibi parladığını belirtiyor. yazarın teorisine göre evrendeki bu aşırı ışık, dengeyi sağlamak için karşı tarafta aynı oranda karanlık bir ağırlık yaratıyor. işte bu yüzden anakin skywalker, sadece ergen tripleri atan bir tip değil, kozmik terazinin karanlık tarafını dolduran bir ahriman figürüymüş. finaldeki o meşhur imparatoru boşluğa atma sahnesini ise basit bir babalık duygusuyla değil, ışığın karanlığa karşı kazandığı nihai zafer ve düalizmin çöküşü olarak yorumluyor. yani olay aslında kılıç tokuşturmak değil, bildiğin ruhani bir ayinmiş. yazar bu keşfiyle beraber camdan insanlara bağırıp uyan ey gafil demek istese de ağırbaşlılığını koruyup gitmiş çayını demlemiş.