françois-marie arouet de voltaire

AI Özet: yazar diyor ki voltaire'in 1 şubat 1748'de madame denis'ye yazdığı mektup gerçekten ilginç, adam paris'te iyi bir yaşam sürerken mutsuz olduğunu söylüyor, sanki kuğular gibi yalnız hissediyor, iyi bir yuvaya ve hoş bir çevreye sahip olmasına rağmen mutsuz, denis'ye yazdığı mektupta onun gözden yitip giden küçük koruyucu damının özlemini çektiğini söylüyor, her gün ömrünün son günlerini ona bağışlamayı duyumsuyor, çılgın bir ilkbahardan, fırtınalı bir yazdan, yorgun argın bir güzden sonra sadece denis'nin kışının sertliğini yatıştırabileceğini söylüyor, gelecekte onu görmeyi umuyor, kesinlikle ölünceye dek seveceğini söylüyor, salt onunla yaşarsa mutlu olabileceğini düşünüyor, can yoldaşlığı, sağlıklı oluşu ve güzel poposunu öpüyor, ruhunu öpüyor, pipi ve yüreğiyle sevişiyor, binlerce öpücük gönderiyor, yazar belirtiyor ki voltaire büyük aklı ve en basit bedensel dürtüleri tek bir cümlede eşit statüde birleştirmiş, akılcı bir filozof ve kendi varlığını üç farklı katmanda tanımlıyor, ruh, duygu ve beden, aydınlanmayı sadece soyut akılda değil, insanın bütünsel varoluşunda aradığının belki de en samimi kanıtı, öte yandan voltaire aydınlanma çağı'nın en sivri dilli filozofu, avrupa'nın baş belası, kralların uykusunu kaçıran büyük aklı, düşünce tarihine aklın zaferi diye kazınmış bir isim, fakat kendi hayatı akıl değil, duygular, ihtiraslar ve hastalık krizleri tarafından yönetilmiş, tam bir soap opera, adam tam bir aydınlanma dönemi playboyu, felsefe yapıyor, tiyatro yazıyor, bir yandan paris sosyetesini baştan çıkarıyor, bir keresinde bir sevgilisine seni seviyorum, ama yarın başka birini sevebilirim diye mektup yazıyor, hayat boyu en az 20-30 kadınla ilişki yaşadığı söy