les quatre cents coups

AI Özet: yazar, filmi erich fromm'un sevgiye dair o derin tanımıyla açarak aslında ebeveynliğin bir söz verme meselesi olduğunu, ama maalesef birçok kişinin bu sözü tutmadığını belirtiyor. yönetmenin kendi çocukluk travmalarını, iyileşme sancılarını ve 13 yaşındaki halini anlattığı otobiyografik bir hikayeden bahsediyor. filmde otoriteyle başı dertte olan, hem okulda hem evde baskı gören ve anlaşılamamanın verdiği o ağır yalnızlıkla boğuşan bir çocuğu izlediğimizi söylüyor. yazarın gözlemlerine göre çocuk o kadar yok sayılmış ki, yemek masasında bile varlığı fark edilmiyor; anne ilgisiz, üvey baba tehditkar, okul ise tamamen cezalandırıcı bir modda. (bkz: otorite) sadece annesinin bir sırrını öğrendiğinde, annesi sırf korkudan dolayı geçici bir ilgi gösteriyor ve çocuk bu sahte ilgiyle kısa bir mutluluk yaşıyor ama sonra yine her şey başa sarıyor. yazar, çocuğun yetişkin taklitleri yaparak sigara içmesi gibi detayların aslında arkasındaki o savunmasızlığı gizleme çabası olduğunu vurguluyor. sonunda polis arabasındaki gözyaşlarına kadar uzanan süreçte, aslında çocuğun değil toplumun hikayesini izlediğimizi, sevginin ve anlayışın eksikliğinin bir çocuğu nasıl uçuruma sürüklediğini anlatıyor.