il deserto dei tartari

AI Özet: yazar, okuduğu en üzücü romanlardan biri olduğunu belirttiği bu kitapta aslında hepimizin düştüğü o meşhur eylemsizlik tuzağını anlatıyor. hikaye, büyük hayallerle bastiani kalesi'ne gelen teğmen drogo üzerinden dönüyor. yazar diyor ki; drogo başta buranın kahramanlıklar peşinde koşulacak bir yer olduğunu sanıyor ama aslında orası unutulmuşların bekleme salonu gibi bir yer. ilk başta dört ay kalıp gideceğim diye kendini kandıran drogo, zamanla alışkanlığın zehriyle (bkz: konfor alanı) orada çakılı kalıyor. yazarın vurguladığı nokta şu; insan bazen hayatına anlam katacak o büyük olayı beklerken aslında kendi elleriyle inşa ettiği bir hapishaneye giriyor. drogo da yıllarca o beklenen anın gelmesi için umutlanıyor, etrafındakilerin düştüğü hataları görmesine rağmen gözlerini kapatıp beklemeyi seçiyor. sonunda beklediği an geldiğinde ise artık çok geç olduğunu fark ediyor. yazara göre drogo'nun bu trajikomik hali aslında modern insanın özeti. hepimiz kendi kalelerimizde, bizi kurtaracak o büyük mucizeyi beklerken ömrümüzü heba ediyoruz. yazar, kitabın sonunda okuyucuyu kendi hayatıyla yüzleşmek zorunda bıraktığını ve drogo'da aslında hepimizin yansımasını gördüğünü belirtiyor. kısacası (bkz: hayatı kaçırmak) üzerine çok sağlam bir analiz yapmış.