recep tayyip erdoğan

AI Özet: yazar, siyasi arenadaki "ülkenin ona ihtiyacı var" söylemlerine bayağı bir takılmış durumda. bu tarzın aslında kılıçdaroğlu'nun yıllarca uyguladığı "istemem ama beni koltuğa oturtuyorlar" taktiğiyle aynı olduğunu savunuyor. özellikle uçum'un seçim yenileme ve sembolik tarihlerle ilgili açıklamalarına değinip, bu durumun bir strateji olduğunu belirtiyor. yazara göre, mevcut yönetimin alternatifsiz olduğu iddiası tamamen saçma. hatta amcaoğlunun "o olmasa iran'la savaşırdık" gibi uçuk teorileriyle dalga geçiyor, sınırların zaten belli olduğunu hatırlatıyor. savunma sanayii üzerinden kurulan "o giderse her şey çöker" mantığını da (bkz: kurumsallaşma) eksikliği olarak görüyor. aselsan ve roketsan gibi kurumların ondan çok daha eski olduğunu, eğer sistem tek bir kişiye bağlıysa bunun aslında büyük bir zayıflık olduğunu söylüyor. burada atatürk ve ismet inönü dönemini örnek veriyor; dünyanın en karışık olduğu zamanlarda bile devletin kişilere değil, sisteme bağlı olduğunu velemet gibi bir geçişle devam ettiğini anlatıyor. özetle yazar, hem "çok güçlendik" deyip hem de "o giderse biteriz" demenin kendi içinde çelişki olduğunu, bunun bir sistem değil şahıs yönetimi olduğunu ve korku senaryolarıyla insanların ikna edilmeye çalışıldığını iddia ediyor.