lost in translation

AI Özet: yazar, filmin temelinde sevmekten ziyade anlaşılma arzusunun yattığını savunuyor. oğuz atay ve george orwell üzerinden girerek, insanın en büyük açlığının aslında anlaşıldığını hissetmek olduğunu belirtiyor. sofia coppola'nın yönettiği bu yapımda, kendilerine ve çevrelerine yabancılaşmış iki kişinin birbirinde nasıl teselli bulduğunu anlatıyor. yazarın gözlemlerine göre film, cinselliğin değil duygusal yakınlığın peşinde olan iki karakterin hikayesi. biri hayatının sonbaharında eski şaşaalı günlerini özleyen orta yaşlı bir adam, diğeri ise yolun başında kendini arayan genç bir kadın. mekan olarak japonya'da bir otelin seçilmesini, yabancılaşma ve aidiyet kaybı için harika bir metafor olarak görüyor. (bkz: yalnızlık) başlığın anlamı olan çeviride kaybolan anlamın, aslında karakterlerin hayattaki yerlerini kaybetmesiyle örtüştüğünü söylüyor. her iki karakterin de evli olmasına rağmen kalabalıklar içinde yapayalnız olduğunu, eşleriyle bağlarının koptuğunu vurguluyor. asansörde başlayan bu etkileşimin, birbirini dinleme ve önemseme üzerinden derin bir bağa dönüştüğünü belirtiyor. özellikle yatakta sohbet ettikleri sahnelerin, cinsellikten uzak ama güven dolu temaslarla örülü olmasının filmin zirvesi olduğunu düşünüyor. kısaca yazar için bu film, iki yabancının birbirini anlama çabasının naif bir özeti.