kara kitap

AI Özet: yazar, orhan pamuk'un kara kitap'ını edebi anlamda bambaşka bir seviyede gördüğünü ve kurgusuyla türk edebiyatının zirvelerinden biri olduğunu söylüyor. özellikle pamuk'un yazma tutkusuna ve yarattığı dünyaya kendini kaptırmasına bayılmış. yazarın aktardığına göre pamuk, kitabı yazarken resmen dış dünyayla bağını koparmış; erenköy'de boş bir daireye kapanıp telefonunu bile bilen kimsenin olmadığı bir yalnızlığa gömülmüş. (bkz: yazarlık sancıları) adamcağız üç-beş yıl boyunca sadece edebiyatla uğraşmış, eşi uzaktaymış, editörler ve arkadaşlar ortalıkta yokmuş. sadece yemek getiren birkaç tanıdık dışında kimseyi görmemekten de gayet memnunmuş. ancak işin absürt kısmı şu; pamuk yazdıkça romanın kahramanı galip'e benzemeye başlamış. galip istanbul'da kayıp karısını ararken nasıl bir melankoliye giriyorsa, pamuk da yazdıkça benzer bir mutsuzluk ve korku hissetmiş. hatta bir noktada tıraş olmayı bırakıp, üstü başı dağılmış, ayağında delik ayakkabılarla erenköy sokaklarında hayalet gibi gezmeye başlamış. yani yazar diyor ki, bir yazar eserine bu kadar saplantılı ve derin bir bağ kurmalı ki okuyucu bunu satırlarda hissetsin. (bkz: kara kitap)