sınır

AI Özet: yazar, bir şeyin var olabilmesinin temel şartının sınırlandırılmış olması gerektiğini belirtiyor. ona göre sınırlar ortadan kalktığında, o şey daha yüksek bir varlığa karışıyor. örneğin, insan dış dünyadan sınırlar aracılığıyla ayrılıyor ve bu sınırlar kalktığında, yani ölümle, yüksek entropiye ulaşıp doğaya karışıyor. yazar, evrenin de sonunda maksimum entropiye ulaşıp ısıl ölüme geçeceğini, yani her şeyin birbirine karıştığı ve hiçbir şeyin olamadığı bir evreye gireceğini söylüyor. eş evreli haldeki bir dalganın, diğer varlık seçeneklerini de içinde barındırdığını, ancak decoherent olduğunda varoluşa geçecek olan şeyin sınırlarının çizildiğini ifade ediyor. parçacık özelinde konuşursak, dalganın konumu veya hızı belli değilken ve tüm olası yolları ve hızları barındıran bir süperpozisyon halindeyken, parçacık olarak çökmüş olan şeyin var olduğunu, potansiyelden varlığa geçtiğini belirtiyor. ölçtüğümüz anda onu tanımlayabildiğimizi (x hızda veya lokasyonda) ekliyor. ilksel hücreler olarak düşünülen koaservatların, aslında sadece bir zırh ile çevrili moleküllerden ibaret olduğunu anlatıyor. sudan hoşlanmayan ama su içinde durmak zorunda olan bir grup lipitin kendi içine kıvrılarak (potansiyel enerjisini minimumda tutmak için küresel bir şekil alarak) içine hapsettiği elementlerle kendini sınırlandırdığını söylüyor. bu noktada içerideki elementlerin dışarıdakilerden farklı hale gelerek başka bir tür varlık oluşturduğunu, yani dış dünya ve kendi varlığının ortaya çıktığını ifade ediyor. yazar, bu durumu günümüz hücre zarı/hücre içi dışı veya nöronlar arasındaki iletişimde gerekli olan elektriksel potansiyel fark gibi örneklerle açıklıyor. kalbin çalışmasını da benzer bir örnek olarak veriyor. sinirsel yapılarda potasyum ve sodyumun karşılıklı olarak içten dışa ve dıştan içe pompalanmasıyla, dinlenme anında sinirsel hücrenin dışının ortalama +70 mv, içinin ise -70 mv olduğunu belirtiyor. herhangi bir dış uyaranla bu elektriksel potansiyelin yer değiştirdiğini ve iletim anında bu yer değiştirmenin devam ettiğini söylüyor. ışık ve renk için de benzer bir örnek verilebileceğini ifade ediyor. beyaz ışığın tüm renkleri barındırdığını, ancak araya "enerji" sınırları girdiğinde farklı enerji seviyelerinde ve dalga boylarında ışıkların (ve beynimizde renk dediğimiz şeylerin) ortaya çıktığını belirtiyor. yazar, bunu tamamen kavramsal olarak da düşünebileceğimizi, bir şeyi tanımlarken onu sınırlandırdığımızı ve o şekilde isim verdiğimizi, diğerlerinden ayırdığımızı söylüyor. bir evi içindekilerle beraber salt ev olarak tanımlayabileceğimiz gibi, içindekileri de ayrı ayrı tanımlayıp ev tanımından ayrıştırabileceğimizi belirtiyor. daha temelde varlığa geçişlerin de yukarıda bahsettiği sebeplerle kuantum coherence özelliklerin yitirilmesiyle olmuş olmasının gayet mümkün olduğunu ekliyor. son bir örnek olarak, sosyal hayattaki türetilmiş kavramlardan bahsediyor. insanların köyler veya ülkeler olarak belirli alanlarda toplaşmadığını düşününce, hemen az ileride duran insanlarla aralarında görece bir farklılık olmadığını, ancak araya sınırlar girdiğinde öbekleşmelerin başladığını ve zaman içinde yan yana duran iki topluluğun farklılaştığını belirtiyor. (bkz: sınırların önemi) (bkz: varoluş ve sınırlar)