felsefe

AI Özet: yazar, debeye giren bir "felsefe" entry'sini okumuş ve çağdaş felsefeye bu denli yabancı kalınmasına şaşırmış. ona göre o entry'de felsefenin doğasına dair en yanlış yorumlar yapılmış. yazar, o entry'nin dört temel iddiasını özetleyip tek tek ele alıyor: birincisi, felsefenin açık bir amacı olduğu iddiası. yazar buna katılmıyor çünkü felsefe tarihi ve ekoller tam tersini gösteriyormuş. mesela, doğru bilginin mümkün olduğunu savunan rasyonalistler ile imkansız olduğunu söyleyen sofistlerin aynı amacı taşıması mümkün değilmiş. felsefenin ne olduğuna dair ortak bir tanım bile yokken açık bir amacı olduğunu söylemek mantıksızmış. ikincisi, felsefenin amacının mutlak hakikate ulaşmak olduğu iddiası. yazar buna da katılmıyor. ona göre felsefe, yapısı gereği mutlak hakikat peşinde olamaz, çünkü problemleri tartışır ve eleştirir. felsefenin bir amacı varsa o da daha iyi sorular sormaktır, en kesin cevapları bulmak değilmiş. felsefeci şüphe eder ve sorgular; şüphe ile mutlak hakikat aynı amaca hizmet edemezmiş. ayrıca felsefe dilinde hakikat, gerçeğin kendisinden ziyade düşünce ile nesne arasındaki uygunluğa denk gelirmiş. üçüncüsü, felsefenin nesnel hakikat arayışı olduğu iddiası. yazar burada mutlak hakikat düşüncesi ile nesnel gerçeklik bilgisinin birbirine karıştırıldığını belirtiyor. nesnel gerçeklik, düzenli, öngörülebilir doğa yasalarının evrenselliğiyle bağlantılı bir varsayım ve nesnesi olgular ile neden-sonuç ilişkileriymiş. nesnel 'hakikat' arayışında olan bir uğraş varsa bu felsefe değil, pozitif bilimdir diyor. felsefe, pozitif bilim gibi kesin, ölçülebilir ve ortak kabul edilen sonuçları hedefleyemezmiş. dördüncüsü, felsefenin dil oyunlarına indirgenmiş postmodern ezberlere sıkıştırıldığı iddiası. yazar bu noktada "postmodern" nitelemesinin yanlışlığını vurguluyor. (bkz: socrates) "bildiğim tek şey hiçbir şey bilmediğimdir" derken antik çağda yaşamış. (bkz: descartes) "şüphe etmediğim tek şey şüphe etmektir" derken modern felsefenin kurucusuymuş. "bilmiyoruz ve asla bilemeyeceğiz" diyen (bkz: reymond) ise 1800'lü yıllarda yaşamış. yani hiçbirinin ömrü, 1970'lerden sonra gelişen postmodern felsefeyle kesişmemiş. ayrıca yazar, solcuların felsefeyi postmodern ve hakikatsizliğe indirgediği eleştirisine de değiniyor. (bkz: marx)'ın "filozoflar bugüne kadar dünyayı anlamaya çalıştı, oysa aslolan onu değiştirmektir" sözünü hatırlatarak, solcuların felsefeyi kurucu ideoloji olarak yorumladığını belirtiyor. yani solcuların felsefeyi postmodern ve hakikatsizliğe indirgemekle suçlanması pek doğru değilmiş.