namus iki bacak arasında değildir

AI Özet: yazar, namus ve ahlak konularının cinsellikten bağımsız olmadığını, hatta cinselliğin yaşamın merkezinde olduğunu belirtiyor. ona göre, bu kavramlar erkek egemenler tarafından bir sosyal kontrol mekanizması olarak kullanılmış. yazar, cinayet işlememek veya hırsızlık yapmamak gibi eylemlerin insanı ahlaklı yapmadığını, çünkü bunların zaten suç olduğunu söylüyor. gıybet yapmamak veya haset etmemek gibi şeylerin de ahlaksızlığı tanımlamak için yeterli olmadığını düşünüyor. yazar, cinsel perhizin ahlak ve namusla doğrudan bağlantılı olduğunu vurguluyor. namusun "iki bacak arasında olmadığı" söylemine karşı çıkarak, namus ve ahlakın güçten ve mülkiyetten geldiğini, bedenin ise zorunlu mülkiyetin başlangıcı olduğunu iddia ediyor. bu bağlamda, cinselliğin namus ve ahlak için net bir gösterge olduğunu belirtiyor. son yüzyılda yaşanan cinsel serbestleşmenin ahlakın binlerce yıllık kodlarını hiçe saydığını düşünen yazar, ahlakın toplumsal olduğunu ve bireysel tercihlere bırakılamayacağını ifade ediyor. ahlakı sahiplenmeye gerek olmadığını, hatta felsefi bir bilinçle reddetmenin kişiyi kötü yapmayacağını savunuyor. ahlakın bireysel olamayacağını, bireysel olursa adının ahlak olmayacağını belirtiyor. yazar, ahlakın kısıtlayıcı ve talepkar olduğunu, kişisel negatif özgürlüğü daralttığını söylüyor. ahlakın iyi ve kötü olarak tanımladığı şeylerin mutlaklığını vaaz ettiğini ve egemen olduğunu ekliyor. nietzsche'nin efendi-köle diyalektiği ile açıkladığı gibi, ahlakın egemenlerle ezilenler arasındaki bir soyut iktidar paylaşımı ve dizginleme anlaşması olduğunu belirtiyor. yazar, bekaret kavramının nasıl aşıldığını örnek göstererek, namus, iffet ve ahlakın da aşılması gerektiğini ima ediyor. bekaretin önce "beyindedir" diye revize edildiğini, sonra ataerkil bir ezber olarak tamamen iptal edildiğini hatırlatıyor. şu sıralar sadakat kavramının da benzer bir süreçten geçtiğini, "sadakat sadece cinsellikten ibaret değildir" gibi söylemlerle duygusal ve ruhsal sadakatten bahsedildiğini ve yakında sadakatin de aşılacağını öngörüyor. yazar, tek tek uğraşmak yerine ahlakın tamamen kaldırılmasının daha kolay olacağını düşünüyor. son olarak, yazar, bazı kişilerin kendi davranışlarına rağmen ahlak nasihati vermesini eleştiriyor ve namus tanımının rahat bırakılması gerektiğini vurguluyor.