ibn-i haldun

AI Özet: yazar, bir arkadaşıyla yaptığı uzun sohbetler sonrası ibn-i haldun ve meşhur eseri mukaddime'ye yeniden şans verdiğini anlatıyor. eskiden yüzeysel okuduğu için adamın kurduğu o muazzam sistemi pek anlamamış ama kadir canatan ve süleyman uludağ gibi isimlerin analizleriyle taşlar yerine oturmuş. yazarın gözünde bu adam sadece tozlu raflarda kalacak bir isim değil, bildiğiniz sosyal bilimlerin babası, yeni bir ilmin kurucusu. (bkz: sosyoloji) adamın hayatına gelirsek; 1332'de tunus'ta doğmuş. ailesi hadramut'tan endülüs'e, oradan mağrib'e uzanan köklü bir geçmişe sahipmiş. hatta soy ağacı sahabeye kadar dayandığı iddia edilse de yazar, ibn-i haldun'un kendi teorileriyle bu tip iddiaları sorgulayacak kadar rasyonel olduğunu belirtiyor. çocukluğu tam bir eğitim kampı gibi geçmiş; babası da alim olduğu için daha küçük yaşta kur'an, hadis, fıkıh ve edebiyatla yoğrulmuş. sonra mantık, felsefe ve matematik gibi ağır toplara girmiş. özellikle iki hocasının üzerindeki emeğini hayatı boyunca unutmamış. tam her şey yolundayken 18 yaşında hayatına iki büyük darbe inmiş. biri o meşhur veba salgını; yazar bunu ocak söndüren bir felaket olarak tanımlıyor çünkü adam annesini, babasını ve hocalarını kaybetmiş. diğeri ise eğitim ortamının çökmesi; alimler mısır ve fas'a kaçınca tunus'ta okuyacak adam kalmamış. yani özetle yazar, ibn-i haldun'un hem akademik derinliğini hem de yaşadığı trajedilerin onu nasıl şekillendirdiğini vurguluyor.