aleksandr sergeyeviç puşkin

anımsıyorum o büyülü ânıkarşımda beliriverdiğin,uçup gidici bir hayal gibi,dehası gibi saf güzelliğin.bunluklarında ümitsiz hüznün,telaşın yorucu tasalarında,çınlardı o tatlı ses uzun uzun,o güzelim çizgiler görünürdü bana.yıllar geçti. isyancı dalgalarında fırtınalarındağılıp söndü eski hayaller,unuttum tatlı sesini seninve silindi göksel çizgiler.ıssızlıkta, karanlığında tutsaklığınsessizce uzayıp gidiyordu günlerimtanrısız, esinsiz, gözyaşsız,yaşamsız ve sevgisizdim.ve bir an geldi, uyandı ruhum:ve işte sen yeniden belirdin,bir hayal gibi, uçup giden,dehası gibi saf güzelliğin.ve yürek çarpıyor bir esrimeyle,ve yeniden canlanıyorlar ondatanrısallık da, esin deya...