ismet özel

AI Özet: yazar diyor ki bizi önce hayatın berbat olduğuyla korkutup sonra daha iyi şartlar için hırslandırmışlar. sürekli daha fazlasını isteme döngüsüne girmişiz, sanki bir (bkz: hedonik adaptasyon) sarmalı gibi. yazar bunu bir lunaparka benzetiyor; şuradan inip şuraya binmekten ibaret bir koşturmaca. efsanevi pyrrhus örneğiyle de durumu özetliyor; adam her yeri fethedip sonra dinleneceğim diyor, cineas da zaten şimdiden dinlenmez misin diye soruyor. yani yazar burada modern insanın bitmek bilmeyen hırsını ve aslında ne kadar boş bir döngüde olduğunu anlatıyor. ona göre dünya hayatı tek başına bir anlam ifade etmiyor, asıl mevzu ahiret ve orada karşılığı olan adımlar atmak. zenginlik ya da güç sahibi olmak değil, sadece diri olmak yeterliymiş hayatın tadını almak için. kötü şartlardan kaçıp başka kötü şartlara atlamayı bir tür delilik olarak görüyor. özetle, dünya standartlarındaki iyilik veya kötülüğün hiçbir önemi olmadığını, asıl meselenin mevcut şartlar içinde doğru adımı atmak olduğunu belirtiyor.