aftersun

AI Özet: yazar, aftersun filminin insanı içten içe kemiren o hüzünlü atmosferinden bahsediyor. filme dair genel kanısı, yönetmenin seyirciye sadece hissetme alanı bıraktığı yönünde. hikaye, 90'lar türkiyesinde geçen (burada muhtemelen bir karışıklık var çünkü film türkiye'de geçmiyor ama yazar öyle görmüş veya yazmış) genç bir baba ile 11 yaşındaki kızının tatilini konu alıyor. yazara göre filmde büyük olaylar yok, daha çok karakterlerin ruh hali ön planda. baba figürünün dışarıdan mutlu görünmeye çalışsa da aslında derin bir depresyon, parasızlık ve aidiyetsizlik yaşadığını belirtiyor. (bkz: baba-kız ilişkisi) insan kendiyle barışık değilse çocuğunun bile ona yetmediğini vurgulayan yazar, babanın kızı için tutunma çabasını ama içindeki karanlığı çok etkileyici bulmuş. filmdeki zaman geçişleri, yani sophie'nin çocukluğu ile yetişkinliği arasındaki savrulmaların yas ve kayıp duygusunu pekiştirdiğini söylüyor. özellikle müziklerin nostaljiyi tetiklediğini, under pressure ile dans sahnesinin ise tam bir yıkım olduğunu ifade ediyor. yazar için film, çocukluğun o dokunulmamış alanıyla yetişkinliğin ağır yükleri arasındaki köprü gibi. son sahnenin etkisiyle beraber filmin aslında bir veda ve kabulleniş hikayesi olduğunu savunuyor.