engin ardıç

AI Özet: yazar, engin ardıç'ın vefatından sonra mezarını ziyaret etme macerasını anlatıyor. kilyos mezarlığı gibi ücra bir yerde olduğu için gitmesi bayağı sürmüş, sonunda yolu düşmüş ve görevli yardımıyla yeri bulmuş. ancak gördüğü manzara karşısında şaşırmış; adamın mermer bir mezarı bile yokmuş, sadece toprak bir tümsek ve basit bir isimlik varmış. (bkz: kimsesizlik) yazar burada ince bir noktaya parmak basıyor: engin ardıç yıllarca birçok kişiye sert çıkışlar yapmış, yandaşlığını kanıtlamak için diğerlerinden daha agresif davranmış ama gel gör ki öldüğünde arkasında ne bir çiçek ne de düzgün bir mezar taşı kalmış. yazar, siyasal islam kökenli olmayan diğer isimlerin mezarlarının görkemini örnek göstererek, ardıç'ın bu durumunu bir nevi ironi olarak değerlendiriyor. adamın hayatı boyunca "kapıya bağlanmak" için verdiği çabayı, diğerlerinden daha fazla saldırma gerekliliğini ve adanmışlığını anlatıyor. sonuç olarak yazar diyor ki; yaşadığı sürece bu yandaşlığın ekmeğini yemiş ama işe yaramayacağı an geldiğinde hızla unutulup tarih olmuş. yani kısacası, hırsla yapılanların sonu bazen böyle ıssız bir mezarlıkta, mermersiz bir toprak parçasıyla bitiyor.