köy enstitüleri

AI Özet: yazar, köy enstitülerini ülkenin karanlıktan çıkışındaki en cesur hamle olarak görüyor. sadece öğretmen yetiştirmekle kalmayıp, muasır medeniyet hedefinin somut bir hayali olduğunu belirtiyor. o dönemde köylerde okul ve öğretmenin neredeyse hiç olmadığı bir ortamda; atatürk, ismail hakkı tonguç ve hasan ali yücel gibi isimlerin vizyonuyla bu sistemin kurulduğunu anlatıyor. yazara göre bu okullar, köylü çocuklarının kendi topraklarında kök salması için tasarlanmış. eğitim modeli ise tam bir (bkz: çok yönlü gelişim) örneği; adamlar sadece ders çalışmıyor, aynı zamanda marangozluktan tarıma, müzikten duvar örmeye kadar her şeyi öğreniyorlar. yani bilgiyle üretimi aynı potada eritmişler. mezun olan öğretmenler köylerine döndüğünde sadece çocuklara ders anlatmıyor, yetişkinlere okuma yazma öğretiyor ve modern tarım teknikleriyle köyün çehresini değiştiriyorlar. bakanlığın gönderdiği alet edevatlarla okul resmen bir teknoloji ve üretim merkezine dönüşmüş. üstelik yanlarında sadece çekiç tornavida değil, karamazov kardeşler'den nutuk'a kadar geniş bir kütüphane taşıyorlar. yazar, zihni işlemekle toprağı işlemenin aynı öneme sahip olduğunu vurguluyor. ancak sonunda üzücü kısma geliyor; tüm bu başarıya rağmen sistemin politik entrikalara ve dönemin şartlarına kurban gittiğini söylüyor.