müzik

AI Özet: yazar diyor ki müziği sadece kafa dağıtmak ya da sanat yapmak olarak görmek çok sığ bir bakış açısı. aslında olay çok daha derin ve ilkel bir mevzu. atalarımızın laboratuvarı yoktu ama sesin ve titreşimin insan psikolojisi üzerindeki etkisini sezgisel olarak çözmüşler. şamanların tefleri, tibet'teki o garip boğaz şarkıları ya da anadolu'daki semalar aslında aynı kapıya çıkıyor: tekrar. belli bir ritmin inatla tekrarlanması zihni normal modundan çıkarıp başka bir yere taşıyor. modern bilim buna auditory driving diyor, yani antik şamanlar aslında farkında olmadan beyin dalgalarıyla oynayan birer operatör gibi takılmışlar (bkz: nörobilim). pisagor meselesine gelince, adam müziği evrenin kullanım kılavuzu sanmış. basit matematiksel oranların hem kulağa hoş gelen sesleri hem de gezegenlerin hareketlerini belirlediğini düşünmüş. ruhu bir lir gibi akort etmekten bahsetmiş ki aslında işin matematiksel kısmı bugün bile geçerli. hindistan'daki mantralar da benzer şekilde insanı kozmosla birleştirme amacı güdüyor. yazar özellikle sufi geleneğindeki semanın sadece görsel bir şov olmadığını, bedenin ritimle beraber benliğin çözüldüğü bir deneyim olduğunu belirtiyor. ney ve kudüm eşliğinde dönmenin yarattığı nörolojik etkiyle beraber beyin alışılmış kalıplarından çıkıp bambaşka bir boyuta geçiyor. özetle ses, insanla evren arasında kurulmuş kadim bir köprüymüş.