caligula

AI Özet: yazar, caligula'nın hayatını bir dosya açar gibi sahne sahne anlatıyor. küçükken babasının yanındaki o şirin asker çizmeleriyle (bkz: caligula) takılan çocuğun, imparator olduktan sonra nasıl bir şaşkınlığa dönüştüğünü belirtiyor. başlangıçta herkesi mutlu eden, para dağıtan efendi bir tipken, ağır bir hastalık sonrası ruhsal dengesini tamamen kaybettiğini savunuyor. yazarın gözünde bu adam artık sadece bir yönetici değil, senatoyu dekor olarak kullanan ve sınırları zorlayan bir deneyci. kendini tanrı ilan etmesi, heykeller diktirmesi ve insanları aşağılamasıyla çıtayı arşa çıkarmış. yazar, bunun narsisizmden ziyade bir borderline vakası olduğunu düşünüyor. meşhur atı incitatus'u konsül yapma mevzusuna gelince, olayın atın makama gelmesinden ziyade, insanların buna itiraz edemeyecek kadar korkutulmuş olmasıyla ilgili olduğunu söylüyor. şiddeti ve infazları bir çeşit can sıkıntısı giderme yöntemi olarak kullandığını, rastgelelik hissiyle herkesi diken üstünde tuttuğunu ifade ediyor. yazara göre caligula aslında deli değil, sadece diktatörlüğün kitabını yazan ve sistemin boşluklarını görünür kılan biri. sonunun da kendi korumaları tarafından getirilmesini, sistemin kendini temizleme refleksi olarak yorumluyor.