öğrenildiğinde ufku iki katına çıkaran şeyler

AI Özet: yazar, insanın modern dünyadaki o bitmek bilmeyen içsel huzursuzluğunun sebebini evrimsel bir perspektifle açıklıyor. olay şu; atalarımız zamanında toplulukta huzursuzluk çıkaran, aşırı agresif ve uyumsuz tipleri sistemli bir şekilde dışlayarak aslında kendi türünü evcilleştirmiş. yani bizler, kurtların köpeğe dönüşmesi gibi, uysallık ve empati üzerinden elenerek hayatta kalmış genetik birer ürünüz. (bkz: insan evrimi) ancak yazar burada bir ters köşe yapıyor; bu durum toplumsal düzen için harika olsa da bireyin ruhunda derin yaralar açmış. tam bu noktada freud'un tezlerine selam çakarak, uygarlığın aslında bastırılmış dürtüler ve prangalanmış arzular üzerine kurulu olduğunu belirtiyor. içimizdeki o ilkel canavarı susturup medeni birer vatandaş olduğumuz için, dışarıya akamayan o vahşi enerji dönüp bizi vurmaya başlamış. gün boyu iş yerinde, trafikte veya sosyal medyada saçma sapan insanlara karşı takındığımız o sahte nezaket maskesi, aslında iç dünyamızı bir barut fıçısına çevirmiş durumda. yazara göre modern insan, hayatta kalabilmek için sabırlı ve anlayışlı görünmek zorunda kalsa da, içten içe kendi doğasına yabancılaşmış bir trajedi yaşıyor. kısacası medeniyet dediğimiz şey, bizi uysallaştırırken içten içe bitiren bir mekanizmaya dönüşmüş.