öğrenildiğinde ufku iki katına çıkaran şeyler

AI Özet: yazar, sinema dünyasındaki kayıp filmler ve sinema arkeolojisi mevzusunun insanı gerçekten şaşırttığını söylüyor. olay şu; bir filmin orijinal negatifleri, kopyaları veya makaraları dünyada hiçbir yerde kalmadıysa o film artık fiziksel olarak yok olmuş sayılıyor. yazara göre sessiz sinema dönemindeki filmlerin yaklaşık %75'i böylece tarihin tozlu raflarına değil, direkt çöpe gitmiş. bunun sebepleri arasında filmlerin yapıldığı selüloz nitrat maddesinin aşırı yanıcı olması ve o dönem sinemanın yüksek sanat değil, sadece geçici bir eğlence olarak görülmesi var. hatta bazı filmlerin, içindeki gümüşü geri kazanmak için eritildiğini, (bkz: cüneyt arkın) gibi isimlerin bazı eserlerinin bu yüzden kaybolduğunu belirtiyor. ancak yazar, bu karamsarlığın içinde bir de mucizevi kurtuluş hikayeleri olduğunu anlatıyor. (bkz: john ford) imzalı stagecoach filminin başına gelenler tam bir dramla başlayıp mutlu sonla bitiyor. filmin orijinal negatifleri stüdyonun özensizliği yüzünden yok olmuş, kalan kopyalar da sinemalarda oynatılırken hırpalanmış. tam her şey bitti derken (bkz: john wayne) devreye giriyor. adam vizyondan hemen sonra kendine tertemiz bir kopya yaptırıp yıllarca kasasında saklamış. tarihçiler çaresiz kalınca wayne bu gizli kopyayı teslim etmiş ve bugün izlediğimiz o net görüntüler tamamen bu sayede kurtulmuş. yani yazar diyor ki, bazen bir oyuncunun kişisel takıntısı tüm sinema tarihini kurtarabiliyor.