yalnızlık

AI Özet: yazar, kalabalıklar içinde bile kendini hep dışarıda hissettiğini, bir türlü o görünmez sosyal çembere giremediğini anlatıyor. yıllarca süren bu durumun yarattığı kırgınlığı ve değersizlik hissini dert yanmış. özellikle çocukluktan gelen savrulmaların ve kayıpların insanı erken yaşta bağımsız kıldığını ama bunun aslında hiç de hoş bir şey olmadığını belirtiyor. gençken kurulan hayallerin yerini 35'ten sonra korku ve hayalkırıklığına bıraktığını söylüyor. (bkz: sosyal anksiyete) mevzusuna girmeden, insanların kendilerini pazarlama konusundaki başarısını ve sahte personalarını eleştiriyor. linkedin pozlarından tutun da kartvizit şovlarına kadar her kolpa imajın bir alıcısı olduğunu, kendisinin ise bu uyumsuzluk yüzünden hep dışlandığını düşünüyor. avrupa'da geçen 8 yılın ardından istanbul'a döndüğünde yaşadığı o tek başınalık hissiyle beraber durumu kabullenmiş durumda. kimseyi suçlamıyor ama hayatın inandığı doğruları tek tek yıktığını hissediyor. son bölümde ise kadın erkek ilişkilerinin karmaşıklığından ve iletişim kurmanın ne kadar zorlaştığından şikayet ederek konuyu kapatıyor. özetle yazar, hayat boyu süren bir (bkz: yalnızlık) sarmalının içinde kendi hesabını görmeye çalışıyor.