osmanlı imparatorluğu

AI Özet: yazar, osmanlı'da masonluğun sanıldığı gibi sadece yabancıların işi olmadığını, aslında ilk müslüman devlette kurulduğunu anlatıyor. mevzuya göre resmi başlangıç 1861'de şûrâ-yı âlî-i osmanî ile olmuş. işin komik yanı, bu oluşumun tam tanzimat'ın batılılaşmacı padişahı abdülmecid'in öldüğü gün kurulması. yazar burada bir ironiye dikkat çekiyor. abdülhalim paşa önderliğindeki bu yapı amerika'dan onay alsa da, temel seviyedeki localar eksik olduğu için mevzu tam oturmamış ve yapı biraz kadük kalmış. yine de bu durum, masonluğun saray çevresine girmesi açısından bir milat olmuş. (bkz: rit) ve (bkz: mavi) localar konusundaki eksiklikler nedeniyle süreç biraz aksamış. yazar daha derinlere inince, aslında 1723'lerden beri bu işlerin döndüğünü, başta devşirmelerin ve gayrimüslimlerin (bkz: ibrahim müteferrika) konuya ilgi gösterdiğini belirtiyor. avrupa'daki kavgaların istanbul'a taşındığını, hatta vatikan'ın masonları aforoz etmesi üzerine ı. mahmut'un bir locayı bastırıp papaları şaşırttığını söylüyor. vatikan'ın bu durumu örnek göstermesi ise tam bir absürtlük. sonrasında ise fransız ihtilali ile beraber işler paranoyaya dönmüş. yazar, özellikle yeniçeri ocağının kaldırılmasından sonra can havliyle localara sığınan bektaşilerin durumuna değiniyor. yani masonluk osmanlı'da burjuvaziyle değil, daha çok siyasi krizler ve hayatta kalma çabalarıyla harmanlanmış.