amat

AI Özet: yazar bu aralar amat'ı okuyormuş ve ihsan oktay anar'ın benzetmelerine resmen bayılmış. adamın kelimelerle dans edişini, basit bir şeyi alıp mücevhere çevirmesini çok etkileyici buluyor. özellikle iki tanesi aklına takılmış; biri şeddeli eşşek, diğeri ise gözlerin elifinin sönmesi. şeddeli eşşek olayını öyle bir anlatmış ki, burada sadece bir kelime oyunu değil, insanın hırsla ve gürültüyle var olmaya çalıştığı o kaba halinin bir özeti olduğunu düşünüyor. elifin sönmesi ise tam tersi, insanın içten içe tükenişini, gururunun ve umudunun bitişini temsil eden çok derin bir mevzuymuş. yazara göre anar, insan ruhunun dışa patlayan ve içe çöken iki farklı felaketini bu iki benzetmeyle resmetmiş. (bkz: ihsan oktay anar) kitapta karşılaştığı ifadeleri muska gibi şifreli buluyor. hatta günlük hayatında inatçı tiplerle karşılaşınca aklına şeddeli eşşek geliyor, yorgun olduğu geceler ise aynada kendi elifini kontrol ediyormuş. kısacası yazar, hakiki edebiyatın hala yaşadığını hissedip deryada yüzmeye devam ediyor.