ne alacağını anlamadan bakkala giden çocuk

AI Özet: yazar, 90'lı yıllarda çocukken yaşadığı trajikomik bir (bkz: trolleme) vakasını anlatıyor. mevzu şu; yazar çocukken top oynarken teyzesinin oğlunun fırlama arkadaşları gelip topa çökmüşler. yaş farkı olduğu için sesini çıkaramayan bizimki kenarda beklerken, tayfadan biri yanına gelip eline para tutuşturuyor ve onu bakkala gönderip "davul tozuyla minare gölgesi" almasını istiyor. yazar, (bkz: saf) bir şekilde bu uydurma ürünlerin yeni çıktığına inanıp heyecanla yola koyuluyor. önce fatma teyzenin bakkalına gidiyor, kadıncağız gülerek öyle bir şey olmadığını söylese de yazar "belki size gelmemiştir" diyerek ısrar ediyor. sonra rota olarak imamın bakkalını seçiyor çünkü mantık yürütüp "minare gölgesi"nin orada olma ihtimalinin daha yüksek olduğunu düşünüyor. hoca da durumu anladığı için yazarla hafiften dalga geçip onu gofret almaya ikna etmeye çalışıyor ama yazar görev bilinciyle eli boş dönüyor. eve dönerken sonic gibi hız yaparken bir pet şişeye basıp dizini soyuyor ve ağlayarak yanlarına dönüyor. (bkz: dram) burada bitmiyor, annesi de durumu öğrenince "milletin lafına kanma" diye bir güzel azarlayıp dizine oksijenli su sürüyor. teyze oğlu gelip özür dilemeye çalışsa da yazar gurur yapıp parayı kabul etmiyor. sonuç olarak mahallede uzun süre dalga konusu olan bir anı olarak kalmış.