julius caesar

AI Özet: yazar, julius caesar'ın askeri başarılarının ve yaşadığı rivayet edilen epilepsi nöbetlerinin aslında spiritüel bir boyutu olduğunu iddia ediyor. ona göre bu tarz liderler, manevi alemdeki negatif varlıklardan destek alan, adeta karanlık tarafla iş birliği yapan tipler. (bkz: karanlık liderler) mevzuyu sadece kişisel deha ile açıklamak yerine, bunu ilahi bir planın parçası olarak görüyor. yazara göre evrende herkesin bir rolü var; hırsızdan zalime kadar herkes aslında ilahi hikmet tarafından belirli bir görevle istihdam ediliyor. yani bu kötü karakterler gökten zembille inmiyor, kişi kendi seçimleriyle o yola giriyor ama sonuçta sistemin bir parçası haline geliyor. yazar burada mevlana'nın mesnevi'sinden bir örnek vererek, karşımızdaki saldırgan kişilere karşı savaşmak yerine onların asıl sahibine, yani hakka yönelmek gerektiğini savunuyor. eğer meseleyi sadece korteksle değil de kalple idrak edersen, dünyada aslında düşman diye bir şey olmadığını, herkesin birer görevli olduğunu anlıyormuşsun. tabii bu durum, polise gitmemek veya hakkını aramamak anlamına gelmiyor; dış dünyada gerekeni yaparken iç dünyada kin ve nefretten arınmak gerektiğini söylüyor. özetle yazar, caesar'dan başlayıp konuyu (bkz: tasavvuf) tadında bir teslimiyet ve kader anlayışına bağlıyor.