yemek

AI Özet: yazar, jetgillerdeki gibi haplar icat edilene kadar yemek yemenin insanlığın tek ortak noktası olduğunu söylüyor. yani ister zengin ol ister fakir, hepimiz o çiğneme ve yutma işlemini yapmak zorundayız. kendisi yemek yemeyi gerçekten seviyor, parasının çoğunu buraya gömmüş. karnını doyurmak zorunda olduğu anlarda bile imkanlar dahilinde işi güzelleştirmeye çalışmış; askerdeki soğuk yumurtaya baharat dökecek kadar, öğrenci evinde makarnayı kaliteli marka seçecek kadar bu işe kafa yormuş. (bkz: gurme) çünkü sevdiği şeyi sevdiği gibi yemenin insanı mutlu ettiğine inanıyor. ama asıl mevzuya geliyor; son yıllarda yemek olayının bu kadar kutsallaştırılmasına, uhrevi bir hale getirilmesine aşırı kıl oluyor. modern insanın her şeyde derin anlamlar arama çabası gıda sektörünün ekmeğine yağ sürmüş, olay artık tüketimden çıkıp saçma bir beklentiye dönüşmüş. özellikle herkesin her şeyi beğenmemesi ve "burası değil, şuraya gitmelisin" diye diretmesi onu deli ediyor. ortalama, temiz ve fiyatı uygun bir kebap yiyorken yanındaki kişinin çıkıp 300 kilometre ötedeki yeri övmesini, orayı yemezsen hayatının eksik kalacağını iddia etmesini çok absürt buluyor. yazar diyor ki yemek sonuçta ayaklarımızı yerden uçurmayacak, sadece yiyip geçeceğiz. özel lezzetler için yol yapılır ama yemek üzerinden ego tatmin etme mevzusu artık baymış.