izlanda

AI Özet: yazar diyor ki izlanda dediğin yer aslında buzulların ve yanardağların arasında sıkışmış, nüfusu komik derecede az bir yer. björk, sigur ros gibi efsane isimlerin çıktığı bu topraklar dışarıdan çok havalı ve sanatsal görünüyor ama işin aslı farklıymış. yazarın bir arkadaşı reykjavik'e gitmiş ve oradakilerin aslında bu küçük adadan kaçmak için can attığını öğrenmiş. ama gel gör ki o gizemli dil ve doğa insanı geri çağırıyormuş (bkz: aidiyet hissi). izlandacanın da öyle bir gizemi varmış ki, björk günlüğünü açık bıraksa bile kimse bir şey anlamıyormuş. işin huzur meselesine gelince, yazar burada biraz ters köşe yapıyor. dünyanın en huzurlu ülkesi seçilmesini tamamen nüfus azlığına ve çaresizliğe bağlıyor. altı ay gece yaşayıp, yerin dibi sallanırken, lavlar fışkırırken huzurlu olmak zorunda kalıyorsun diyor; yani bu bir tercih değil, mecburiyetten gelen bir sükunet. sonra konu bizim buralara geliyor. izlanda'ya sallayınca gelen "kendi ülkene bak" tepkilerini bildiği halde, yazar bizim kaosumuzu, curcunamızı ve hatta cehennemimizi tercih ettiğini belirtiyor. o buzul hapishanesinde yaşamaktansa, bizim buradaki dramın ve hareketin içinde olmayı seçerdi. hatta o kadar sıkılırdı ki kendini ilk fiyorda atardı diyor. (bkz: noi albinoi) filmi üzerinden de bu sıkışmışlık hissinin altını çiziyor.