ilhan irem

AI Özet: yazar diyor ki ilhan irem aslında klasik bir popçu değil, zamanla bambaşka bir yere evrilmiş bir ruh. başlangıçta genç kızların bayıldığı şansonlar söylerken, adam bir noktadan sonra niye yaşıyoruz diye sorgulayan metafizik bir kafa yapısına girmiş. 1989'daki rock motifli albümüyle ve doğu çalgılarını eklediği işlerle müziği iyice derinleşmiş. özellikle olanlar olmuş şarkısının türk popu için bir milat olduğunu düşünüyor. adamın etrafında öyle bir kitle toplanmış ki buna (bkz: irem bağları) demişler; resmen sanatçı-hayran ilişkisini aşmışlar, beraber bir düşünce sisteminin yolcuları olmuşlar. bazıları bu durumu gizli örgüt falan sanmış ama yazar buna göre adam sadece popüler kültürün yozlaşmışlığından kaçıp kendi rafine dünyasını kurmuş. sonra o meşhur inziva dönemi gelmiş çatmış. 12 eylül ve özal dönemi sonrası dünyadaki o köşeyi dönmece mevzuları adamı iyice darlamış, perdeleri kapatıp içeriye çekilmiş. içeride pink floyd, jethro tull eşliğinde kanyaklar içip kendi derinliklerine dalmış. çevresindeki herkesle bağını koparmış, dışarıdan bakanlar için (bkz: deli) gibi görünse de yazar burada jung'a selam çakarak aslında bu durumun bilinçli bir tercih olduğunu belirtiyor. pencere albümüyle beraber insanlar ne oluyor diye şaşırmış ama adam çoktan kendi yolculuğuna çıkmış bile.