konuşurken gereksiz detaya boğan insan

oturmuşuz deniz kenarına, güneş damlıyor içimize. hararetli hararetli bir şey anlatırken aynı anda bir dolu lüzumsuz ayrıntı aktarıyor yanımdaki. “o gün kafan nasıldı”, “hatun kişi ne içiyordu”, yan hikâye, karakter analizi, duygu istifrası… odysseia gibi olağanüstü bir destan anlatmıyorsan, bir dakika dolmadan seni dinleyeni kaybediyorsun, dinlemiyorlar (zaten onun da filmi vizyonda, senden dinleyeceğine sinemaya gider.) yanımda bir muhabbeti gereksiz detaylarla uzatan biri olunca bütün tadım kaçıyor, fethullahçı görmüş balyoz sanığı gibi tetikleniyorum.“moda sahile gittim, arkadaşlarla çimlere yayıldık”, tüm hikaye bu kadar olmalı. moda sahilde tabanca düşkünü gonzo yazar hunter s. th...