elvis presley

AI Özet: yazar, mick jagger'ın elvis öldüğünde bodrum'da olduğu hikayesiyle girip mevzuyu aslında bir reklam kampanyasına bağlıyor. elvis'in efsane olmasını sağlayan şeyin yeteneğinden ziyade yakışıklılığı, kurnaz menajeri ve tam zamanında ölmesi olduğunu savunuyor. (bkz: kültür endüstrisi) mevzusu burada devreye giriyor; siyahilerin gettolarında üretilen müziğin, beyaz bir tenle paketlenince nasıl paraya dönüştüğünü anlatıyor. big mama thornton söylerken kimsenin takmadığı şarkının elvis söyleyince dünyayı sallamasını tam bir çelişki olarak görüyor. colonel tom parker isimli menajeri ise sanat adamı değil, bildiğin sirk patronu gibi tanımlıyor. adamı sanatçı yapmak yerine sürekli poz verdiren, vasat filmlere boğan ve onu bir ürün gibi pazarlayan bir figür olarak çiziyor. vegas dönemindeki o pullu tulumlar ve terlemiş hali ise yazara göre dünyanın en hüzünlü manzaralarından biri. adamın son yıllarını adeta bir eczane gibi yaşadığını, sabah akşam ilaçlarla ayakta durduğunu belirtiyor. sonunda kalbinin dayanamayıp iflas etmesini, aslında bu kadar ilaç yüklemesiyle kaçınılmaz bir dram olarak nitelendiriyor. yani özetle yazar için elvis, yetenekten ziyade doğru ambalaj ve yanlış yönetimle yaratılmış trajik bir ikon.