ruh eşi

AI Özet: yazar diyor ki asıl gurbet memleketten uzak kalmak değil, insanı gerçekten anlayacak birinden uzak yaşamakmış. kalabalıklar içinde, sofralarda, arkadaş ortamlarında olsan bile içini açamadığında o yalnızlık hissi çökmeye başlıyor. buna bildiğimiz yalnızlık değil de daha çok bir yarım kalmışlık durumu diyor. sanki dünyaya gelirken bir parçamız geride kalmış da ömür boyu onu arıyormuşuz gibi bir vibe veriyor. (bkz: ruh eşi) mevzusu aslında sadece benzer bir yüz bulmak değil, kendini açıklamak zorunda kalmadığın birine rastlamakmış. yanında yorulmadığın, sustuğunda neden sustun diye sorulmayan, anlatamadıklarının bile duyulduğu o kişi işte aranan kanmış. yazar burada ruh eşini bir insandan ziyade eve dönme hissine benzetiyor. güçlü görünmeye çalışmaktan, yanlış anlaşılmamak için kasmaktan yorulan insan için bu his altın değerinde. bazı insanların yanında misafir gibi hissederken, bazılarının yanında ayakkabılarını çıkarır gibi tüm yüklerini bıraktığını belirtiyor. yani mesele sadece el ele tutuşup aşk yaşamak değil, asıl mesele anlaşılmakmış. sevilsen bile anlaşılamadığında o içindeki oda boş kalmaya devam ediyormuş. sonuç olarak ruh eşi, bir yere değil de birine ait olma arzusuymuş.