yalnızlığın en çok koyduğu an

işim gereği küçük bir ilçeye atandım. burda tek başıma yaşıyorum. iş güç derken çoğu zaman düşünmeye fırsat bile olmuyor genelde. günler bir şekilde geçiyor, yalnızlığımı çok da fark etmiyorum. her neyse geçen cumadan beri birtakım ağrılarım vardı çok da ciddiye almadım ağrı kesicilerle geçiştirmeye çalıştım.geçmeyince pazar günü acile gittim tek başıma. bu da çok okey çünkü daha önceden alışık olduğum bir şey. hastaneden çıktım ama ağrılarım azalmadı, burası küçük bir ilçe olduğu için görünmem gereken uzmanlık ilçede bulunmuyor. bunun için başka bir ilçeye gitmem lazımdı. şükür yine bulunduğum yerden doktoru ayarlayabildim, ne ultrason ne tomografi için sıra beklemek zorunda kalmadan i...