sultan abdülaziz

AI Özet: yazar, sultan abdülaziz'in osmanlı'nın modernleşme sürecindeki yerini anlatıyor. adamın donanma tutkusu öyle bir seviyede ki, ingiltere ve fransa'dan zırhlı gemiler aldırıp donanmayı dünyanın üçüncü büyüğü yapmış. (bkz: denizcilik tutkusu) sadece denizle de kalmamış, kara ordusunu da modernize etmiş. yazarın dikkat çektiği en enteresan olay ise 1867'deki avrupa turu. barışçıl amaçla avrupa'yı gezen ilk ve tek padişah olmasıyla tam bir vizyoner takılmış; paris, londra, viyana derken batı'daki imajı düzeltmeye çalışmış. altyapı konusunda da boş durmamış; demiryolları, telgraf hatları, posta pulları derken ülkeyi teknolojik olarak güncellemiş. eğitim ve hukuk tarafında ise galatasaray lisesi ve darüşşafaka gibi kurumları kurarak kalıcı izler bırakmış. (bkz: eğitim reformları) ayrıca mecelle'nin temellerini atarak hukuk sistemini modernize etmeye çalışmış. sanat ve mimariyle de arası çok iyiymiş, kendisi beste yaparmış ve beylerbeyi ile çırağan gibi şaşaalı saraylar yaptırmış. ancak yazar burada bir parantez açıyor; tüm bu görkemli işler ve askeri yatırımlar dış borçlarla yapıldığı için ekonomi patlamış. sonuçta devlet iflas etmiş ve hem gelenekçiler hem de yeni osmanlılar tarafından sıkıştırılmış. yazar, bu sürecin sonunda mutlakiyetçi yönetimle reformcular arasındaki gerilimin darbeyle bittiğini belirtiyor.