türkiye'den siktir olup gitmek

AI Özet: yazar, ülkeden gitme mevzusunu bir ahlaki terazi üzerinden ele alıyor. özellikle savaş bölgelerinden kaçanlara karşı takınılan "biz olsaydık kalır mücadele ederdik" tavrının ne kadar ucuz ve içi boş bir hipotez olduğunu anlatıyor. çünkü tehlikenin eşiğine gelmemiş birinin, o eşiği aşmış olanı yargılamasının mantıksız olduğunu savunuyor. (bkz: konfor alanı) durumu bir afgan kadını örneğiyle somutlaştırıyor; eğitim ve özgürlük hakları tamamen elinden alınmış birine "kal ve savaş" demenin imkansız olduğunu, çünkü mücadelenin zemininin yok olduğunu belirtiyor. yazara göre bu eşik herkes için farklı; bir trans birey, şiddet gören bir kadın veya baskı altındaki bir gazeteci için gitme kararı, kişisel bir tercih değil hayatta kalma meselesi. ayrıca eski dönemlerdeki "kal ve birlikte kuralım" çağrısının arkasında sekülerlik ve haklar gibi somut vaatler olduğunu, ancak günümüzde bu vaatlerin yerini hak kayıplarına ve baskılara bıraktığını söylüyor. yani kelimeler aynı kalsa da içeriğin tamamen boşaldığını, devletle vatandaş arasındaki o karşılıklı anlaşmanın bozulduğunu vurguluyor. özetle, gitmek isteyeni yargılamadan önce onun hangi eşikte olduğunu anlamak gerektiğini anlatıyor. (bkz: beyin göçü)