barok mimari

AI Özet: yazar, osmanlı baroku mevzusunu anlatırken aslında klasik dönemin o ağır ve geometrik havasından sıkılıp biraz daha şatafatlı, kıvrımlı işlere geçiş yapıldığını söylüyor. (bkz: lale devri) etkisiyle başlayan bu süreçte, sinan tarzı sadelik gitmiş; yerine c ve s kıvrımları, abartılı süslemeler ve ışık oyunları gelmiş. yazara göre bu durum bazıları tarafından taklitçilik ya da yozlaşma olarak görülse de aslında batı etkilerini kendi potasında eritmiş özgün bir sentez hikayesi. 1740'lardan 1820'lere kadar süren bu dönemde, geleneksel cami ve saray formları korunmuş ama üstüne bolca rokoko sosu dökülmüş. yazar, özellikle nuruosmaniye camii'ni bu kopuşun zirvesi olarak görüyor; yanına laleli ve nusretiye gibi örnekleri de ekliyor. özetle yazar diyor ki, istanbul'un silueti bu süslü püslü dönemle beraber kalıcı olarak değişmiş ve imparatorluğun modernleşme sancıları taşlara, ahşaplara yansımış. (bkz: türk rokokosu) tadında, oldukça gösterişli bir dönemmiş.