babam ve oğlum filmini izlerken ağlayan insan

AI Özet: yazar, lise yıllarında bilecik'te arkadaş grubuyla gittiği babam ve oğlum filminin kendilerinde bıraktığı derin etkiyi anlatıyor. başlangıçta durumu biraz hafife aldıklarını, hatta bir arkadaşlarının dalga geçmek için yanına dört paket selpak aldığını belirtiyor. ancak film ilerledikçe ekipçe öyle bir pusuya düşmüşler ki, önce ağlamamak için birbirlerine karşı direnmişler, gözyaşlarını gizlemeye çalışmışlar. yazar, filmin duygusal yükünün artmasıyla oluşan o garip gerilimi ve salonun genelindeki hıçkırıkları tasvir ediyor. sonunda o meşhur sahneler gelince artık kimse tutamamış ve salya sümük ağlama evresine geçmişler. (bkz: duygusal çöküş) film sonrası dolmuşla dönerken normalde yaptıkları film kritiğini yapamadıklarını, çünkü herkesin kendi iç dünyasında babasıyla olan sorunlarıyla yüzleştiğini söylüyor. yazara göre film, anadolu'dan gelmiş gençlerin babalarıyla olan o soğuk ve mesafeli ilişkilerini, ördükleri duygusal duvarları tek taraflı olarak yerle bir etmiş. yani sadece bir film izlememişler, resmen toplu bir terapi seansına girmişler ama bunu birbirlerine itiraf edecek kadar açık olamamışlar.