dua etmek

AI Özet: yazar, dua etme mevzusuna biraz dertli ama sonunda aydınlanmış bir yerden giriyor. başta hani istersen olur, dua et kabul edilir gibi bir hava varken, bazen öyle içten dua ediyorsun ki ama tık yok, yazar da bunu yaşamış. hatta (bkz: kurtlar vadisi)ndeki derya sahnesi gibi insanın içi parçalanıyor, hani artık bu dua kabul olur dersin ama yine de olmaz. burada insan doğal olarak afallıyor, hatta biraz sitem ediyor, hani şah damarımdan yakınsın falan diye sorgulamalara giriyor. yazar kendi hayatından örnek verip, günde binlerce istiğfar çekip her yolu denediği bir dönemi anlatıyor ama sonuç tam tersi çıkınca bayağı kırılmış. fakat zaman geçip dönüp baktığında, o kabul olmayan duaların aslında kendisi için ne kadar büyük bir hayır olduğunu fark etmiş. yani olay tamamen (bkz: tevekkül) meselesine dönmüş. biz sadece kapıyı görürken allah'ın kapının ardını gördüğünü, bizim istediğimiz şeyin sonunun nereye varacağını bilmediğimizi söylüyor. asıl mevzunun allah tasavvuruyla ilgili olduğunu, insanın allah'ı nasıl tanıdığının önemini vurguluyor. (bkz: ben kulumun zannı üzereyim) hadisi üzerinden, eğer insan içten içe olmaz diye düşünüyorsa aslında ümidi kestiğini belirtiyor. son olarak, allah'tan ümidi kesmenin rahmetten ümidi kesmek olduğunu hatırlatarak, onun rahmetinin her türlü kırıklığımızdan daha büyük olduğunu anlatıyor.