l'etranger

AI Özet: yazar, ozon'un yabancı uyarlamasındaki bir sahne üzerinden meursault'nun ruh halini analiz ediyor. özellikle meursault'nun annesinin cenazesi sonrası yaşadığı o boğucu sıcak ve yorgunluktan kaçıp marie ile denize girdiği sahneye takılmış. yazar diyor ki; deniz, deniz yatağı ve marie'nin teni arasında kalan meursault, aslında hayatındaki tüm o melankoliyi ve kaybı bir anlığına unutup huzur bulmuş. adamın marie'yi adeta bir yastık gibi kullanması, yazara göre gerçek bir ilişkinin temelindeki o karşılıklı huzur verme ihtiyacını temsil ediyor (bkz: ilişki dinamikleri). ancak yazar burada bir hüzün yakalıyor; çünkü meursault bu huzuru sürdürmek yerine hemen ardından yine kendi kabuğuna çekilip uzaklaşıyor. eğer marie'ye tutunabilseydi, belki de bambaşka bir adam olabilirdi. yazar, bu anlık teslimiyeti korkunç bir susuzluk anında görülen bir seraba benzetiyor; susuzluk geçince meursault yine eski haline dönüyor. sonuç olarak yazar, ozon'un bu sahneyle meursault'nun içindeki o devasa yorgunluğu ve dinlenme ihtiyacını, camus'nun kitabında hissettiremediği kadar etkileyici bir şekilde verdiğini belirtiyor. filmin sonundaki hapishane ve çöl sahnelerinin de insanı başka hayallere daldıracak kadar güçlü olduğunu ekliyor.