flesh

AI Özet: yazar, david szalay'ın romanındaki istvan karakterinin ruhsuzluğuna ve hayata karşı olan apatik tavrına odaklanıyor. adamın kanadalı dadıyla yaşadığı gece üzerinden, ilişkileri tamamen rastlantısal gördüğünü ve artık kaderde bekleyen özel biri olduğu inancını kaybettiğini belirtiyor. yazarın gözünde istvan, (bkz: camus) ve onun yabancı romanındaki meursault karakterinin modern, iletişim çağındaki ve ingiltere merkezli bir versiyonu gibi. meursault nasıl yakıcı bir sıcakla çevriliyse, istvan'ın dünyası da grilik, yağmur ve yapay ısıtılmış havuzlarla dolu. yazar, karakterin ruhsal anlamda boş olduğunu ama bedenselliği sayesinde canlı olduğunu hissettiğini söylüyor. etymonline sözlüğündeki flesh tanımından yola çıkarak, istvan'ın ruhuyla değil sadece etiyle var olduğunu, mekanik hedeflerle hareket ettiğini savunuyor. meursault'nun o meşhur fark etmezleri gibi, istvan da benzer bir boşvermişlik içinde ama bu durum onu farklı yaşantılara sürüklüyor. yazar, karakterin hız ve tehlike hissiyle ana sabitlenmeyi sevdiğini, bunun ona bir tür kaçış ve özgürlük hissi verdiğini anlatıyor. özetle yazar, istvan'ı duygularından kopmuş, geçmişi ve geleceği silmiş, sadece anlık bedensel duyumlarla hayatta kalan bir tip olarak tanımlıyor.