kendini dışardan izlemek

benim hayatta kendi adıma en çok farkındalık yaşadığım olaydır.ne yazık ki insan kendi tarafı olduğu için objektif olamıyor. hani bir mesele olur ya, içinden çıkamazsın… ne kadar düşünsen de, ne kadar analiz yapsan da bir yerden sonra dönüp dolaşıp aynı yere gelirsin. sanki zihnin bir duvarın içinde dönüp duruyor gibi. dışarıdan bakınca çok basit görünen şey, içeriden bakınca düğüm oluyor.sonra bilmiyorum… bir gün içime doğdu. telefonun ön kamerasını açtım. çözemediğim meseleyi kendimle konuşarak videoya çektim. önümde kağıt kalem vardı. doğaçlama bir sohbet gibi… ama karşımdaki benmişim gibi. garip ama çok gerçek bir his. insan kendiyle konuşurken bile bazen kaçıyor ya kendinden, burad...